Avodah Zarah 142

Kapitel 142

א מדמשכה עובד כוכבים קנייה יין נסך לא הוי עד דנגע ביה
1 so eignet ihn ja der Nichtjude beim Ansichziehen, und libiert wird er erst dann, wenn er ihn berührt. –
ב אי דקא כייל ורמי למנא דישראל ה"נ לא צריכא דקא כייל ורמי למנא דעובד כוכבים
2 Wenn er ihn mißt und in das Gefäß eines Jisraéliten gießt, ist dem auch so, hier aber handelt es sich um den Fall, wenn man ihn in das Gefäß des Nichtjuden gießt. –
ג סוף סוף כי מטא לאוירא דמנא קנייה יין נסך לא הוי עד דמטי לארעיתיה דמנא ש"מ נצוק חבור
3 Aber immerhin eignet er ihn ja sobald er in das Innere des Gefäßes kommt, und libiert wird er erst dann, wenn er den Boden des Gefäßes berührt; hieraus wäre also zu entnehmen, daß der Strahl als Verbindung gelte? –
ד לא אי דנקיט ליה עובד כוכבים לכלי בידיה ה"נ לא צריכא דמנח אארעא
4 Wenn der Nichtjude das Gefäß in der Hand hält, ist dem auch so, hier handelt es sich aber um den Fall, wenn es auf der Erde steht. –
ה ותיקני ליה כליו שמעת מינה כליו של לוקח ברשות מוכר לא קנה לוקח
5 Sollte ihn doch sein Gefäß für ihn eignen, oder hieraus wäre zu entnehmen, wenn das Gefäß des Käufers sich im Gebiete des Verkäufers befindet, eigne der Käufer nicht!? –
ו לא לעולם אימא לך קנה לוקח והכא במאי עסקינן כגון דאיכא עכבת יין אפומיה דכוזנתא דקמא קמא אינסיך ליה
6 Nein, tatsächlich, kann ich dir erwidern, eignet der Käufer in einem solchen Falle wohl, hier aber handelt es sich um den Fall, wenn etwas Wein an der Mündung des Kruges haften bleibt und dadurch sofort libiert wird. –
ז וכמאן דלא כרשב"ג דאי רשב"ג האמר ימכר כולו לעובדי כוכבים חוץ מדמי יין נסך שבו
7 Also nicht nach R. Šimo͑n b. Gamliél, denn R. Šimo͑n b. Gamliél sagt, man könne das ganze mit Abzug des libierten Weines, der sich in diesem befindet, an Nichtjuden verkaufen!? –
ח מידי הוא טעמא אלא לרב האמר רב הלכה כרשב"ג חבית בחבית אבל לא יין ביין
8 Dieser Einwand gilt ja nur nach Rabh, und Rabh sagte, die Halakha sei wie R. Šimo͑n b. Gamliél nur in dem Falle, wenn ein Faß unter Fässer gekommen ist, nicht aber, wenn Wein in Wein.
ט מיתיבי הלוקח גרוטאות מן העובדי כוכבים ומצא בהן עבודת כוכבים אם עד שלא נתן מעות משך יחזיר אם משנתן מעות משך יוליך לים המלח אי ס"ד משיכה בעובד כוכבים קונה אמאי יחזיר אמר אביי משום דמיחזי כי מקח טעות
9 Man wandte ein: Wenn jemand Bruchmetall von Nichtjuden kauft und darunter einen Götzen findet, so kann er, wenn er es an sich gezogen hat, bevor er ihm das Geld gegeben hat, zurücktreten, wenn aber nachdem er ihm das Geld gegeben hat, so muß er [den Nutzen] ins Salzmeer werfen. Wieso kann er zurücktreten, wenn du sagst, bei einem Nichtjuden erfolge eine Aneignung durch das Ansichziehen!? Abajje erwiderte: Weil dies als ein auf einem Irrtum beruhender Kauf anzusehen ist.
י אמר רבא רישא מקח טעות סיפא לאו מקח טעות אלא אמר רבא רישא וסיפא מקח טעות ורישא דלא יהיב זוזי לא מיתחזי כעבודת כוכבים ביד ישראל סיפא דיהיב זוזי מיתחזי כעבודת כוכבים ביד ישראל
10 Raba entgegnete: Im Anfangsatze ein auf einem Irrtum beruhender Kauf und im Schlußsatze kein auf einem Irrtum beruhender Kauf!? Vielmehr, erklärte Raba, sowohl im Anfangsatze als auch im Schlußsatze gilt der Kauf als auf einem Irrtum beruhend, nur wird er im Anfangsatze, wo er ihm noch kein Geld gegeben hat, nicht als Götze im Besitze eines Jisraéliten angesehen, im Schlußsatze aber, wo er ihm das Geld gegeben hat, als Götze im Besitze eines Jisraéliten angesehen.
יא א"ל מר קשישא בריה דרב חסדא לרב אשי ת"ש המוכר יינו לעובד כוכבים פסק עד שלא מדד דמיו מותרים ואי אמרת משיכה בעובד כוכבים אינה קונה אמאי דמיו מותרין הכא במאי עסקינן דאקדים ליה דינר
11 Mar-Qašiša, Sohn des R. Ḥisda, sprach zu R. Aši: Komm und höre: Wenn jemand Wein an einen Nichtjuden verkauft, so ist, wenn er zuerst den Preis vereinbart und nachher ihn ihm zugemessen hat, das Geld erlaubt. Weshalb ist nun das Geld erlaubt, wenn du sagst, bei einem Nichtjuden erfolge durch das Ansichziehen keine Aneignung!? – Hier handelt es sich um den Fall, wenn er ihm den Denar im voraus gegeben hat. –
יב א"ה אימא סיפא מדד עד שלא פסק דמיו אסורין ואי דקדים ליה דינר אמאי דמיו אסורין
12 Wie ist demnach der Schlußsatz zu erklären: wenn er ihn ihm aber zuerst zugemessen und nachher den Preis vereinbart hat, das Geld verboten. Weshalb ist, wenn er ihm den Denar im voraus gegeben hat, das Geld verboten!?
יג א"ל ולדידך דאמרת משיכה בעובד כוכבים קונה אמאי רישא דמיו מותרין וסיפא דמיו אסורין
13 Jener erwiderte: Weshalb ist denn, auch nach deiner Ansicht, bei einem Nichtjuden erfolge durch das Ansichziehen keine Aneignung, im Anfangsatze das Geld erlaubt und im Schlußsatze verboten!?
יד אלא מאי אית לך למימר פסק סמכא דעתיה לא פסק לא סמכא דעתיה
14 Du mußt also erklären, wenn der Preis vereinbart worden ist, habe er sich darauf verlassen, und wenn der Preis nicht vereinbart worden ist, habe er sich darauf nicht verlassen;
טו לדידי נמי אע"ג דקדים ליה דינר פסק סמכא דעתיה לא פסק לא סמכא דעתיה
15 ebenso hat er sich, auch nach meiner Erklärung, wenn er ihm den Denar gegeben hat, wenn er den Preis vereinbart hat, darauf verlassen, und wenn er den Preis nicht vereinbart hat, nicht darauf verlassen.
טז א"ל רבינא לרב אשי ת"ש דאמר ר' חייא בר אבא א"ר יוחנן בן נח נהרג על פחות משוה פרוטה ולא ניתן להישבון ואי אמרת משיכה בעובד כוכבים אינה קונה אמאי נהרג
16 Rabina sprach zu R. Aši: Komm und höre: R. Ḥija b. Abba sagte im Namen R. Joḥanans, ein Nichtjude werde wegen [eines Betrages] unter einer Peruṭa hingerichtet und er könne nicht zurückerstattet werden. Weshalb wird er nun hingerichtet, wenn du sagst, bei einem Nichtjuden erfolge durch das Ansichziehen keine Aneignung!? –
יז משום דצעריה לישראל
17 Weil er einem Jisraéliten Kummer bereitet hat. –
Vorheriges KapitelNächstes Kapitel